Ik geloof

Home

Mijn verhaal

Filmpjes

Gedichten

Overdenkingen

Wallpapers mobiel

Links

Contact

Want ik weet dat mijn Verlosser leeft, ik ben geliefd


Ik geloof

Home

Mijn verhaal

Filmpjes

Gedichten

Overdenkingen

Wallpapers mobiel

Links

Contact

Vervolg van De wonderen in mijn leven



6 april 2007 brak aan, Goede Vrijdag. ik had op donderdag besloten veel paracetamol in huis te halen om zo de pijn wat te dempen en dan na Pasen naar de huisarts te gaan om een ander pijnstilling- traject te gaan volgen, één waar mijn maag wel tegen bestand zou zijn.


Ik bezocht vrijdagmorgen het toilet, en ging daar in gebed. Het werd een heel intens gebed; het leek of God heel dichtbij me was. Ik legde mijn rechterhand laag in mijn nek, de plek van waaruit altijd de pijn vandaan kwam.

Ik bad fluisterend dat deze pijn geen recht op mij had, omdat ik een kind van God ben.

Ik bad: Jezus Christus heeft mij gekocht en betaald met Zijn kostbare bloed; dat betekent dat ik vrij ben, ik ben vrij! Die pijn heeft geen recht op mij, ik ben vrij!

Deze zinnen heb ik misschien wel twintig keer herhaald.

Ik bad dat wanneer de Here Jezus mijn pijn zou wegnemen, ik het iedereen zou vertellen die het maar wilde horen.


Die dag had ik bijna geen pijn, terwijl ik dus niets had ingenomen. Ik dacht: misschien werkt die pijnstilling die ik al zo lang slik nog door.

Zaterdagochtend werd ik wakker, en had geen pijn, het voelde alleen een beetje rauw, maar pijn kon ik het niet noemen. Ik bad: Here, is het echt waar; heeft U werkelijk mijn pijn weggenomen?


Ik durfde het bijna niet te geloven, maar de zondag ging voorbij, de maandag, en zo de rest van de week, en nog steeds ervoer ik een beetje vervelend gevoel onderaan mijn nek, geen pijn. En elke dag werd ik mij steeds meer bewust dat God een wonder in mijn leven had gedaan, ik was vrij van pijn!

De zondag erop heb ik het mijn vrouw en een oudste in onze kerk verteld.

Ik was zo blij! Al ruim een week was ik van die vreselijke pijn verlost!


3 weken nadat ik van mijn pijn verlost was, heb ik demonstratief mijn voorraad zware pijnstilling in de vuilnisbak gegooid. Enkele maanden later heb ik de ARBO-arts waar ik inmiddels niet meer onder controle was, een mail gestuurd over mijn genezing, ook de manier waarop.

Ook naar de anesthesioloog in de Sint Maartenskliniek in Nijmegen, maar heb er van beiden nooit enige reactie op gehad. Het was mij er ook niet om te doen een reactie uit te lokken (ook al had ik dat wel mooi gevonden), het ging mij erom dat ik een belofte naar God nakwam. Immers, ik had gebeden dat ik het iedereen die het maar horen wilde, te vertellen als Hij de pijn weg zou nemen.


Ik mag deel uit maken van een braderie- evangelisatie team in onze kerk, en heb al diverse keren mogen vertellen wat een groot wonder mijn God door de Here Jezus in mijn leven heeft gedaan, en hoop dit nog vaak te mogen doen.


Op het moment dat ik dit schrijf zit ik nog zonder werk, ik heb er alweer een jaar bij een reïntegratiebureau opzitten.

Ik ben daar begonnen met drie halve dagen werken bij de Technische Dienst en heb het langzaam opgebouwd naar vier volledige dagen. Na dit jaarcontract was het helaas afgelopen en kwam ik na 33 jaar werken in de WW.


Maar ik geloof vast dat mijn God op Zijn tijd mij een baan zal geven die volledig met mijn gaven en talenten in overeenstemming zal zijn.


God is Goed, en niet alleen omdat Hij mijn pijn heeft weggenomen.

God is Liefde, en houdt van ook van mij, door Zijn Zoon de Here Jezus Christus, ondanks al mijn gebreken.

Geprezen is Zijn Naam, tot in eeuwigheid. Halleluja!


                                                                                                                                                

                                                                                                                                                   Huib  11-09-’08




Update april 2009: Een jaarcontract getekend bij een doe-het-zelf markt hier in de buurt. Ik ben nu verkoopmedewerker, een zeer afwisselende job, en ik dank mijn God voor deze genade, in een tijd waarin honderden mensen juist hun baan verliezen voorziet Hij weer.

God zorgt voor Zijn kinderen, want dat heeft Hij Zelf beloofd.




Update mei 2011: Door de economische crisis in april 2010 helaas weer zonder werk geraakt. Alweer ruim een jaar thuis. En ook al zijn de financiën krap, we komen toch niets te kort. We mogen iedere dag ervaren dat God voor ons zorgt, en we danken en prijzen Hem daarvoor.




Update september 2011: Na anderhalf jaar werkloosheid door een groothandel in gereedschappen en materialen hier in Tholen benaderd om voor hen te komen werken als medewerker. Men weet van mijn fysieke beperkingen. Ik mag in een periode van drie maanden gaan opbouwen tot hopelijk fulltime!

Ik ben nu 53, heb een fysieke beperking, en ik wordt gevraagd om bij een bedrijf te komen werken. En dat in een tijd van economische crisis waarin honderden hun baan verliezen.....

Een wonder? Volmondig ‘‘JA’’, een wonder!




Update december 2011: Ik heb een jaarcontract aangeboden gekregen, ik heb weer werk!

Wat is de almachtige God goed, dankzij de genade van onze Here Jezus Christus.

Ik prijs Zijn wonderbare Naam voor Zijn leiding in mijn leven.




Update december 2012: Ik prijs de Heer! Door Zijn liefdevolle genade heb verlenging van mijn contract met 1 jaar gekregen!

Mijn gebed is, dat ik het komende jaar meer van Christus mag/kan laten zien, zodat

Hij meer en meer zichtbaar wordt in mijn leven, zowel thuis als op het werk.

Dank U wel Here Jezus, dat U mij in staat stelt mijn gezin te onderhouden in een tijd van een economische crisis.




Update december 2013: Na 2 jaar komt er helaas (half december) een einde aan mijn werk bij de groothandel.

Ik zal er verder niet op in gaan, God zegt ons vooruit te kijken en niet terug.

Dankbaarheid vermengd met teleurstelling vulde mijn hart toen ik het te horen kreeg.

Ook meteen de gedachte: hoe moet het straks financieel, want het wordt weer minder....

Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand. Deze tekst kwam toen in mij op.

Ook; je Hemelse Vader zorgt ook voor de kleine musjes, en jij bent Hem veel liever dan die musjes dus zou Hij dan niet voor je zorgen?

En vorige week kreeg ik via een Bijbel-app op mijn telefoon ook nog een paar zeer bemoedigende dagelijkse teksten te lezen. Toeval? Bij God bestaat geen toeval.

Mijn hoop en verlangen is dat er in de (nabije) toekomst een deur open gaat, misschien wel één die nu voor mij nog niet eens zichtbaar is, die mij dichter bij het plan van God voor mijn leven brengt.

Mijn hoop is op U Heer, ook nu. Misschien wel; zeker nu.




Update januari 2017: Na ruim 3 jaar WW van heel veel solliciteren en afgewezen worden, én na ontslag van Jacqueline eind december 2016 rollen we per half januari 2017 in de bijstand.

Volgens de maatstaven hoeven we gelukkig niet ons eigen huis “op te eten,” maar omdat we overwaarde hebben, vallen we buiten iedere vorm van kortingen, zoals de collectieve ziektekosten verzekering en korting op de reinigingsrechten.

2 zonen zijn nog thuis, waarvan 1 studerend en 1 enkele uren per week werkend, dus zeer een laag inkomen.

Jacqueline had diverse keren onze vaste lasten berekend en we kwamen enkele honderden euro’s per maand tekort.

We konden verder nergens meer op bezuinigen, en zagen met angst en beven de eerste maand tegemoet.

We weten nog steeds niet hoe het kan, maar we kwamen precies uit !!! Geen cent over en geen cent tekort !!!


Update juni 2017: Na 6 maanden vol zegeningen, zoals plotseling een tas vol boodschappen voor de voordeur zonder afzender, iemand die spontaan geld vanuit een autoraam gaf, familie die op een dag enkele tassen met boodschappen kwamen brengen en nog veel meer, werd voor Jacq werk gevonden. Gelukkig, geen bijstand meer. . .

Wel was het voor haar de hele dag staan, en zeer hard werken.


 Update juli 2017: Jacq werd aan ‘t eind van haar proeftijd ontslagen omdat ze haar quotum niet haalde.

Intussen had ze zelf gelukkig contact met een uitzendbureau gehad en ze kon na 2 dagen alweer aan de slag!

Werk wat ze erg graag doet, een mooi salaris, fijne collega’s en bij een goede werkgever.

In deze periode heb ik 2x binnen 4 weken opgenomen geweest in het ziekenhuis, en later nog 2x binnen 6 weken geopereerd; het was een turbulente tijd.


Update augustus 2017: Ik werd getipt dat bij een bouwmarkt in Bergen op Zoom een Verkoopmedewerker werd gezocht. Ik heb op een donderdag geschreven, waarop ik de zondag daarop een mailtje kreeg dat ik was gebeld, maar niet opgenomen was. De dag erna werd ik per telefoon uitgenodigd later die dag op een kennismakingsgesprek te komen. Ik ging er openminded naartoe; ik had al eerder gesprekken gehad, zelfs tot aan de laatste ronde toe, maar dan altijd niet geselecteerd. Die middag werd ik aangenomen en eind augustus kon ik aan het werk!

Het was geen punt, daar . . .

Ik kreeg een nul-urencontract met de mondelinge toezegging dat ik 38 uur per week ingezet ging worden.

Gewoon van maandag t.e.m. vrijdag; geen zaterdagen en zondagen werken, fantastisch!

Na een maand werd mij gevraagd of ik bezwaar had dat het contract omgezet werd in een 38-urig contract . . .

Wat was en ben ik blij en dankbaar; het is inmiddels 1 januari 2018 en ik voel mij (ons) zó gezegend!

We hebben inmiddels alle vier een fulltime baan! Ik hoop dat we ons werk nog vele jaren in goede gezondheid mogen doen.


GOD IS GOED, OOK ALS HET NIET VOORSPOEDIG GAAT !!!

vorige

home