Judas en genade?

Je zult maar Judas heten, want deze naam is bekend, of liever gezegd berucht geworden door het verraden van Jezus. Als je een Judas wordt genoemd, vindt men je een verrader. Als men spreekt over de Judaskus, heeft men het over het teken van een verrader.
Wie was Judas? Judas Iskariot, zo was zijn volledige naam, was één van de discipelen van de Here Jezus,
hij wordt in Mattheüs 10:4 als laatste discipel genoemd in het bekende rijtje van twaalf, en kwam als enige niet uit Galilea.
Er staat gelijk achter zijn naam vermeld dat hij de verrader van Jezus is, maar dat is vrij logisch denk ik. Je mag aannemen, dat de discipelen razend zullen zijn geweest op Judas. Als ik discipel was geweest….!

Johannes vertelt in Hoofdstuk 12:6 dat Judas de beurs beheerde, en dat hij een dief was. Hij gebruikte een deel van het geld voor zichzelf. Judas was ook degene die commentaar gaf, toen die dure olie door Maria van Magdala over Jezus werd uitgegoten. Dit zegt ons, dat Judas anders was dan de anderen. Maar toch had Jezus ook hem uitgekozen als discipel. Jezus zei vlak voor het laatste avondmaal tegen de discipelen; ‘Wee degene die de Zoon des mensen verraadt. Het zou voor die mens beter zijn dat hij nooit geboren was.’ Daarmee sprak Jezus een heel ernstige waarschuwing uit! Daarop vroegen de discipelen; ‘Ben ik het?’ En ook Judas vroeg het. Jezus antwoordde hem daarop; Gij hebt het gezegd.’ Om het populair te zeggen; ja, jij bent het inderdaad. We lezen nergens, dat Judas daar nog niet op zijn minst van schrok, dit geeft al aan, hoe ver Judas toen al afgedwaald was.

In Lucas 22:3 kunnen we lezen dat satan in Judas voer, en hij naar de over-priesters ging. Dan kunnen we ons afvragen: Wat heeft Judas ertoe bewogen de duivel in zijn hart toe te laten? Mede gezien het feit dat hij elke dag samen met de anderen bij Jezus was, had Judas kunnen weten dat hij de duivel geen ruimte moest geven. (Maar dat had hij al gedaan door te stelen, de zucht naar geld regeerde in hem.)
Hij heeft zijn Meester verraden met een kus, voor dertig zilverlingen, nog niet eens veel, het was toen de prijs voor een slaaf, meer niet. ( Ex. 21:32.) Heeft Judas dan Jezus tegen beter weten in verraden? Dat lijkt zo te zijn, Judas heeft ondanks de ernstige waarschuwing van zijn Meester een eigen keus gemaakt. Toen Jezus zei dat Hij door een van hen verraden zou worden, verwees Hij (volgens de Bijbel) naar Psalm 41:10, waar David zei; Zelfs mijn vriend, op wie ik vertrouwde, die mijn brood at, heeft zijn hiel tegen mij opgeheven.

Laten we eerst eens het verhaal verder lezen. Jezus zegt dus tegen Judas dat Hij weet, dat Judas Hem gaat verraden. Maar Jezus stuurt hem niet weg! (Daar staat niets over geschreven. Wel, dat Judas zelf weggaat. Joh. 13:30)
Judas was dus de man om Jezus te verraden, maar daarmee is het verhaal nog niet af. Want nadat Jezus werd gevangen genomen  kreeg Judas spijt, maar was het echt berouw? Want wat deed hij?
Hij ging naar de overpriesters terug en zei dat hij een fout gemaakt had, en dat hij het geld niet meer wilde. Het was bloedgeld. De overpriesters weigerden het terug te nemen, en Judas smeet het op de grond. Helemaal overstuur liep hij de tempel uit, vol spijt en besef van zijn daden en….. hij verhing zich.

En ik denk dat Judas daar zijn laatste zonde deed! Hij zat vol spijt, hij besefte wat hij gedaan had, hij vluchtte de dood in en liep zo recht de armen van de boze in, in plaats van naar Jezus aan het kruis te gaan en vergeving te smeken aan Zijn voeten. Wat denkt u; als Judas dat gedaan had,  zou de Here Jezus hem niet vergeven hebben? Ik weet, dat dit zuiver theorie is.
In Matt.26:50 lezen we toen Judas zijn Meester de verraaderskus gaf, dat Jezus zei; Vriend, waartoe zijt gij hier? Jezus wist wat er komen ging, maar Hij noemde hem zelfs toen nog ‘vriend’. Jezus zei ooit, dat Zijn genade altijd groter is dan de grootste zonde. Maar omdat bij God alle dingen al lang tevoren bekend zijn wist Hij ook, dat Judas niet om vergeving zou vragen. Hij had spijt, geen berouw.

De Here Jezus is gestorven voor alle zonden van alle mensen. Iemand die dit ontkent, onderschat het lijden en de genade van de Here Jezus Christus ernstig! Nu zal Judas voor eeuwig berouw hebben van zijn verkeerde keus. O, had ik maar….had ik maar…Maar het was zijn eigen vrije keus, niemand dwong hem.
Nooit een weg terug meer. Nooit meer een kans om dingen goed te maken. Ook Christenen zondigen nog steeds. Als het goed is, niet vaak. Maar een ware Christen weet ook, dat er vergeving is. Altijd weer. Op voorwaarde dat er oprecht berouw is!

En hoe zit het met uw keuze? De keuze om Jezus te volgen en te geloven dat Hij ook uw persoonlijke Redder en Verlosser is?  Heeft u al echt berouw van uw zonden? Heeft u ze al aan de voeten van de Here Jezus gelegd?

Nee? Het mag hoor, uw Heiland wil niets liever!

Doe het maar snel, want morgen kan misschien al te laat zijn!
Want u kent het spreekwoord: Had ik… is te laat!