Hanna en Peninna

Twee vrouwen, Hanna en Peninna,
samen met één man.
Waarvan Peninna wél,
en Hanna juist géén kind’ren krijgen kan.

Peninna denkt; Hanna krijgt geen zegen,
want God geeft haar geen kind.
Maar later valt haar dat toch tegen,
want God blijkt Hanna’s beste Vrind.

Hanna had erg veel verdriet,
haar kinderwens werd lang niet vervuld.
Zij dacht; de Heer verhoort mij niet,
maar God leerde haar geduld.

God heeft haar toen een zoon geschonken.
Net, zo Hogepriester Eli zei.
Hij dacht eerst nog; die vrouw is dronken!
Maar zij bad stil; Heer, denk aan mij!

Dus lieve zusters, wanhoop niet,
en blijf vertrouwen op de Heer.
Hij kent je hart, ziet je verdriet,
Hij zal je troosten, keer op keer.

Ik weet, ’t is simpel uitgelegd,
maar ondanks de leegte, in je leven,
denk aan wat de Here heeft gezegd;